همه ما با كلمه محراب آشنا هستيم، اين كلمه در قرآن نيز درباره محلّ نماز زكريّاعليه السلام آمده است. «هو قائم يصلّي في المحراب» (41)

محراب در لغت يعني محلّ حرب وجنگ، پس نماز وحضور در محرابِ عبادت، قيام براي جنگ با ابليس است.

اگر انسان هر روز چند بار در محلي قرار بگيرد كه نامش محل جنگ باشد، جنگ با هوس‏ها و شيطان‏ها و طاغوت‏ها، القاي اين كلمه چه تأثيري در فرد و جامعه دارد؟

بگذريم كه امروز به خاطر فرهنگ غلط، محراب‏ها را تزيين مي‏كنند وگل‏بوته‏هاي كاشي‏كاري‏ها، صحنه را درست به عكس كرده وبه جاي فرار شيطان جولانگاه او قرار داده است.

روزي پيامبرصلي الله عليه وآله به فاطمه‏عليها السلام فرمود:

اين پرده را از جلو ديد من بردار، زيرا گلِ روي اين پارچه، در حال نماز توجّه مرا از بين مي‏برد.

ولي ما امروز مبلغ سنگيني خرج مي‏كنيم تا محراب را با انواع كاشي تزيين كنيم. نمي‏دانم چرا به اسم شعائر مذهبي و هنر معماري، از متن اسلام دور مي‏شويم؟ اسلام هر چه عميق ولي بي آلايش معرفي شود جاذبه بيشتري خواهد داشت. ما با اين همه تزيينات چند نفر را به مسجد جذب كرده‏ايم و اگر بودجه اين تشريفات را صرف نيازهاي ضروري جوانان كنيم چقدر جذب خواهيم كرد؟

آل‏عمران، 38 - 39