كسي كه ديگري را دوست دارد سخن گفتن با او را هم دوست دارد. آنها كه با زبان، مدّعي خداخواهي و خدادوستي‏اند، ولي علاقه‏اي به نماز ندارند در ادّعاي خود صداقت ندارند. نماز ملاك و ميزان مقدار تعهّدي است كه انسان در اظهارات خود دارد. به همين دليل نماز منافق همچون ساير اعمالش همراه با صداقت نيست.