مسأله 1215- کسى که نماز احتیاط بر او واجب است بعد از سلام نماز باید فوراً نیت نماز احتیاط کند و تکبیر بگوید و حمد را بخواند و به رکوع رود و دو سجده نماید پس اگر یک رکعت نماز احتیاط بر او واجب است، بعد از دو سجده تشهد بخواند و سلام دهد و اگر دو رکعت نماز احتیاط بر او واجب است بعد از دو سجده، یک رکعت دیگر مثل رکعت اول به جا آورد و بعد از تشهد سلام دهد.

مسأله 1216- نماز احتیاط سوره و قنوت ندارد، و باید نیت آن را به زبان نیاورند و احتیاط واجب آن است که سوره حمد و بسم الله آن را هم آهسته بگویند.

مسأله 1217- اگر پیش از خواندن نماز احتیاط بفهمد، نمازى که خوانده درست بوده، لازم نیست نماز احتیاط را بخواند. و اگر در بین نماز احتیاط بفهمد، لازم نیست آن را تمام نماید.

مسأله 1218- اگر پیش از خواندن نماز احتیاط بفهمد که رکعتهاى نمازش کم بوده، چنانچه کارى که نماز را باطل مى‏کند انجام نداده، باید آنچه از نماز نخوانده بخواند و براى سلام بى‏جا دو سجده سهو بنماید. و اگر کارى که نماز را باطل مى‏کند، انجام داده، مثلًا پشت به قبله کرده، باید نماز را دوباره به جا آورد.

مسأله 1219- اگر بعد از نماز احتیاط بفهمد کسرى نمازش به مقدار نماز احتیاط بوده، مثلًا در شک بین سه و چهار، یک رکعت نماز احتیاط بخواند بعد بفهمد نماز را سه رکعت خوانده، نمازش صحیح است.

مسأله 1220- اگر بعد از خواندن نماز احتیاط بفهمد کسرى نماز کمتر از نماز احتیاط بوده، مثلًا در شک بین دو و چهار، دو رکعت نماز احتیاط بخواند بعد بفهمد نماز را سه رکعت خوانده، باید کسرى نماز را به نماز متصل نموده و نماز را هم دوباره بخواند.

مسأله 1221- اگر بعد از خواندن نماز احتیاط بفهمد کسرى نماز بیشتر از نماز احتیاط بوده مثلًا در شک بین سه و چهار یک رکعت نماز احتیاط بخواند، بعد بفهمد نماز را دو رکعت خوانده، چنانچه بعد از نماز احتیاط کارى که نماز را باطل مى‏کند انجام داده، مثلًا پشت به قبله کرده، باید نماز را دوباره بخواند و اگر کارى که نماز را باطل مى‏کند انجام نداده باید دو رکعت کسرى نمازش را به جا آورد و نماز را هم دوباره بخواند.

مسأله 1222- اگر بین دو و سه و چهار شک کند و بعد از خواندن دو رکعت نماز احتیاط ایستاده، یادش بیاید که نماز را دو رکعت خوانده لازم نیست دو رکعت نماز احتیاط نشسته را بخواند.

مسأله 1223- اگر بین سه و چهار شک کند و موقعى که دو رکعت نماز احتیاط نشسته یا یک رکعت ایستاده را مى‏خواند، یادش بیاید که نماز را سه رکعت خوانده باید نماز احتیاط را تمام کند و نمازش صحیح است.

مسأله 1224- اگر بین دو و سه و چهار شک کند و موقعى که دو رکعت نماز احتیاط ایستاده را مى‏خواند پیش از رکوع رکعت دوم یادش بیاید که نماز را سه رکعت خوانده، باید بنشیند و نماز احتیاط را یک رکعتى تمام کند و بنا بر احتیاط مستحب‏ نماز را دوباره بخواند.

مسأله 1225- اگر در بین نماز احتیاط بفهمد کسرى نمازش بیشتر یا کمتر از نماز احتیاط بوده، چنانچه نتواند نماز احتیاط را مطابق کسرى نمازش تمام کند، باید آن را رها کند و کسرى نماز را به جا آورد و بنا بر احتیاط واجب، نماز را دوباره بخواند، مثلًا در شک بین سه و چهار اگر موقعى که دو رکعت نماز احتیاط نشسته را مى‏خواند، یادش بیاید که نماز را دو رکعت خوانده، چون نمى‏تواند دو رکعت نشسته را به جاى دو رکعت ایستاده حساب کند، به احتیاط واجب باید نماز احتیاط نشسته را رها کند و دو رکعت کسرى نمازش را بخواند و نماز را هم دوباره به جا آورد.

مسأله 1226- اگر شک کند نماز احتیاطى را که بر او واجب بوده به جا آورده یا نه، چنانچه وقت نماز گذشته به شک خود اعتنا نکند، و اگر وقت دارد، در صورتى که مشغول کار دیگرى نشده و از جاى نماز برنخاسته و کارى هم مثل روگرداندن از قبله که نماز را باطل مى‏کند انجام نداده باید نماز احتیاط را بخواند و اگر مشغول کار دیگرى شده یا کارى که نماز را باطل مى‏کند به جا آورده، یا بین نماز و شک او زیاد طول کشیده، احتیاط استحبابى آن است که نماز احتیاط را به جا آورد و نماز را هم دوباره بخواند، اگر چه مى‏تواند بنا بر انجام نماز احتیاط گذارد و بر همان اکتفا نماید.

مسأله 1227- اگر در نماز احتیاط، رکنى را زیاد کند، یا مثلًا به جاى یک رکعت دو رکعت بخواند، نماز احتیاط باطل مى‏شود بنا بر احتیاط واجب، و باید دوباره نماز احتیاط و اصل نماز را بخواند.

مسأله 1228- موقعى که مشغول نماز احتیاط است اگر در یکى از کارهاى آن شک کند، چنانچه محل آن نگذشته، باید به جا آورد و اگر محلش گذشته، باید به شک خود اعتنا نکند، مثلًا اگر شک کند که حمد خوانده یا نه، چنانچه به رکوع نرفته باید بخواند، و اگر به رکوع رفته باید به شک خود اعتنا نکند.

مسأله 1229- اگر در شماره رکعتهاى نماز احتیاط شک کند، باید بنا را بر بیشتر بگذارد ولى چنانچه طرف بیشتر شک نماز را باطل مى‏کند، بنا بر کمتر گذارد و احتیاط مستحب آن است که نماز احتیاط را دوباره بخواند و بعد از آن اصل نماز را اعاده نماید.

مسأله 1230- اگر در نماز احتیاط چیزى که رکن نیست سهواً کم یا زیاد شود، سجده سهو ندارد.

مسأله 1231- اگر بعد از سلام نماز احتیاط شک کند که یکى از اجزاء یا شرایط آن را به جا آورده یا نه، به شک خود اعتنا نکند.

مسأله 1232- اگر در نماز احتیاط، تشهد یا یک سجده را فراموش کند، احتیاط آن است که بعد از سلام آن را قضا نماید، اگر چه واجب نیست.

مسأله 1233- اگر نماز احتیاط و قضاى یک سجده یا قضاى یک تشهد یا دو سجده سهو بر او واجب شود، باید اول نماز احتیاط را به جا آورد.

مسأله 1234- حکم گمان در رکعتهاى نماز حکم یقین است، مثلًا اگر در نماز چهار رکعتى انسان گمان دارد که نماز را چهار رکعت خوانده نباید نماز احتیاط بخواند، ولى اگر در غیر رکعتها گمان پیدا کند باید به احتیاط عمل نماید و دستور در هر موردى طور مخصوصى است که در کتابهاى مفصل گفته شده است.

مسأله 1235- حکم شک و سهو و گمان در نمازهاى واجب یومیه و نمازهاى واجب دیگر فرق ندارد، مثلًا اگر در نماز آیات شک کند که یک رکعت خوانده یا دو رکعت، چون شک او در نماز دو رکعتى است، نمازش باطل مى‏شود.