در مـوقـع نـمـاز خـواندن چرا بايد رو به قبله بايستيم در حالي كه خداوند همه جا هست و جهت معيني ندارد؟

------------------------

نـمـاز خـواندن به طرف قبله , نه از اين جهت است كه خداوند مكان يا جهت معيني دارد - همان طـور كـه قرآن در ضمن آيات مربوط به قبله مخصوصا در دو مورد به اين حقيقت تصريح كرده و مي فرمايد: «و للّه المشرق و المغرب فاينما تولوا فثم وجه اللّه مشرق؛ و مغرب از آن خداست و به هر سو رو كنيد , خدا آنجاست».(1)

و در آيه ديگر مي گويد: «قل للّه المشرق و المغرب؛ بگو مشرق و مغرب از آن خداست. (2) - بـلـكـه از ايـن نظر است كه انسان به حكم اين كه جسم است هنگام نماز ناچار است به يك طـرف مـتـوجه باشد ; ولي اسلام خواسته است از اين موضوع حداكثر استفاده را براي تكميل اين عبادت ( نماز ) بنمايد , زيرا همه مي دانيم كه خانه كعبه قديمي ترين مركز توحيد است . خـانـه اي است كه به دست قهرمان توحيد ,ابراهيم خليل عليه السلام تجديد بنا شده و مورد توجه تمام راهنمايان توحيد و پيغمبران خدا بوده است . توجه به اين مركز توحيد , توجه به خداست . درسـت است كه خداوند مكاني ندارد, اما كسي كه مقابل چنين مركزي بايستد از جهات زيادي به خدا نزديكتر است و گوياخود را در پيشگاه او حاضر مي بيند.

عـلاوه بـر آن , تـوجه عموم مسلمانان جهان در هر شبانه روز پنج مرتبه به اين مركزمقدس , روح وحـدت و يـگـانگي را در دل و جان آنها پرورش مي دهد و به وحدت اسلامي وهماهنگي مسلمين جـهان كمك مي كند و اجتماعات مختلف اسلامي را از شرق و غرب عالم به هم مربوط مي سازد و شـوكـت و عـظـمـت آنـها را ظاهر مي نمايد و بالاخره جوهر تعليمات جهاني اسلام را به صورت وحدت هدف و عقيده به دنيا نشان مي دهد.

پاسخ به پرسشهاي مذهبي، مكارم شيرازي - ناصر و جعفر سبحاني 1 - سوره بقره , آيه 115 . 2 - سوره بقره , آيه 142 .