همان طور كه روايت كرده اند كه اگر نماز انسان مورد قبول واقع نشود ساير اعمال هم قبول نميشود آيا اين مورد قبول نشدن اعمال تارك الصلوه با عدل خداوندتناقض ندارد ؟
------------------------
ذكر و ياد حضرت حق پنجرهاي است گشوده ميان دل انسان و انوار پرفروغ بارگاه ربوبي بر شما باد ياد حق كه آن نور دلهاست امام علي(ع) ذكر را مراتبي است و به قدر فراخي و گستردگي روزن ذكر تابش معنويت و صفا فضاي جان را بيشتر طراوت ميبخشد.به فرموده: مولا علي(ع) ذكر كليد آشنايي است.
و هر چه انسان با خداي خويش آشناتر گردد از گناه و هوا و هوس و دنياطلبي بيگانه ميگردد و نماز بالاترين ذكر است و نماز بهترين اعمال است در پيشگاه خداوند. و نماز ستون دين است و مثال آن همچون تيرك ميان خيمه است.و چه زيبا ترسيمي است ماجراي خيمه و تيرك آن. همچون تحقق علت تامه و پيدايش معلول، كه هر كدام از اعمال ارزشي انسان نقش علت ناقصه را ايفا ميكنند كه به تنهايي
موجب پيدايش معلول نيست اما حكم نماز حكم علت تامه است كه در صورت تحقق مسلما معلول موجود ميشود و در صورت نبود آن خبري از معلول نيست ازاينرو نقش اهميت نماز در شاكله شريعت و دين نشانگر عظمت و استحكام اين حبل متين و ريسمان استوار ميان زمين و آسمان است. ريسمان بقيه اعمال ارزشي توانايي صعود انسان به افق بلند سعادت را دارا نميباشند. در حالي كه نردبان نماز نه تنها خود به تنهايي وسيله عروج است بلكه ميتواند ثقل بقيه اعمال را نيز متحمل گردد و اين حقيقت به جوهره نماز باز ميگردد و هيچگونه ناسازگاري با عدالت خداوند ندارد.