علامه مجلسي در كتاب بحارنقل مي‏كند كه:امام سجاد(ع)مشغول نماز بود.وفرزند عزيزش امام محمد باقر(ع)طفل بودبه چاه عميقي كه در خانه حضرت در مدينه منوره بود افتاد وقتي مادر بچه متوجه شدكه فرزندش به درون چاه افتاده ناله و فريادكشيدوبه سروصورت مي‏زدواستغاثه مي‏كردوفرياد مي‏زد:يابن رسول الله فرزندت محمد غرق شد!امام سجاد(ع) از نمازش جدا نشد با اينكه صداي اضطراب فرزندش را در درون چاه مي‏شنيد مادر بچه ديد امام براي نجات فرزندش اقدام نمي كندو ازنماز خارج نمي شود،آمدبه در حجره صدا زد:اي اهل بيت رسول خداچقدر سخت دل هستيدكه به ياري فرزندت نمي شتابي واورا نجاتش نمي دهي!امام(ع)همچنان به نمازش ادامه دادوازنمازش جدانشد تا آنكه نمازش رابدون كم وكاست به پايان رسانيد.سپس به كناره چاه تشريف برد ودر لب چاه نشست ودست مباركش رابه درون چاه برد، در حالي كه بدون طناب بلند از آن چاه آب‏كشيدن ميسرنبود،فرزندش محمد را با دست مبارك خارج كردودر حالي كه بچه روي دست مبارك حضرت به بازي وخنده مشغول بودوبدن ولباسش نيز تر نشده بود به مادرش تحويل داد وفرمود:بيا اين فرزندت،اي كسي كه يقينت به خدا ضعيف است.سپس فرمود:ملامتي برتونيست من در مقابل خداوند جبار بودم كه اگراز او رو كنم او نيز از من رو خواهد كردو فراموشم خواهد كرد آيا بعد از روگرداني خدا،كسي مهربان خواهد بود.نماز امام سجاد(ع) علاوه بر اينكه توأم با خشوع مي‏باشد ونهايت خشوع را مي‏رساند،داراي توكل نيز مي‏باشد.وتوكل آدمي به خداوند موجب حفاظت و حراست ذات اقدس الهي از شخص متوكل و متعلقاتش مي‏باشد.چون قرآن فرموده:« كسي كه به خدا در تمام امورتوكل نمايد،خداوند اورا كفايت كند»4 اگر چنين نباشد بچه اي كه به چاه افتاده تا طنابي ووسيله اي فراهم شودوكسي‏به ته چاه برود آن بچه با دو سه بار در آب پايين و بالا رفتن كارش تمام است. واين تفويض امور. وتوكل به خداوند است كه موجب حفاظت وحراست خداوند از شخص ومايملك او مي‏گردد.

 

 بحار،ج‏84،ص‏245.