حضرت صادق(ع) مي‏فرمايد: در زمانهاي گذشته عابدي، درميان غاري، خداوند جليل را عبادت واطاعت مي‏كرد، خداوند مهربان در كنارغار او درخت اناري رويانده بود، كه ازفضل وعنايت خداعابد از ميوه آن ارتزاق مي‏نمود و براي زمستان خويش نيز ذخيره مي‏كرد.با همين وضع سالهاي درازي پرستش خدا مي‏كرد. امام صادق(ع) فرمود: روز قيامت خداوند اين عابدرا به محاسبه مي‏آورد. آنگاه مي‏فرمايد:به فضل وكرمم اوراداخل بهشت كنيد،به نحوه محاسبه اش توجه ننماييد.عابدعرض مي كند:خداوندا من مدت مديدي ترا عبادت كرده ام،مي خواهم به پاس عباداتم مرا داخل بهشت فرمايي.

خطاب مي‏رسد:اي ملائكه من!بنده من تقاضاي عدل نموده است.عبادت اورابا نعمتهايي كه دردنيا به او داده ام بسنجيد! اعمال او رادريك كفه ترازو قرارمي دهند،يك دانه اناررا در كفه ديگر،طرف انار سنگينترازتمام عبادات اومي شود!عابد،متحيرمي ماند.

آنگاه عرض مي‏كند:پروردگارا از تو تقاضاي فضل دارم.خداوند-متعال- به فضل خود اورا داخل بهشت مي‏نمايد3.

خداوندا با ما به فضل و كرمت معامله كن نه به عدل و دادت،كه هرگز توان سپاسگزاري و شكر نعمت ترا نداريم.

3. انوار نعمانيه.