حكايت 42
در شرح حال امير مومنان حضرت علي عليه السلام آمده است كه در جگ صفين در يكي از سخت ترين شبهاي نبرد كه به نام (ليله الهرير) معروف است فرشي براي آن حضرت گستردند و امام عليه السلام بر روي آن مشغول نماز شد در حالي كه تيرهاي بسياري از طرف راست و چپ او مي گذشت و هرگز تزلزلي در او ايجاد نمي كرد.آن حضرت از جايش تكان نخورد تا آن كه نمازش را به پايان رساند(1) از خود آن حضرت نيز روايت شده است كه فرمود: از وقتي كه از رسول خدا (ص) شنيدم كه فرمود : (نماز شب نور است) هرگز نماز شب را ترك نكردم . ابن كواء پرسيد: حتي در ليله الهرير؟ حضرت فرمود : حتي در ليله الهرير نماز شبم ترك نشد.(2) براي آن كه اهميت كار علي عليه السلام كه همان اهميت نماز است روشن شود درباره آن شب هولناك توضيحاتي را ذكر مي كنيم:
(ليله الهرير) يعني شب هرير. (هرير) در لغت عرب به زوزه سگ گويند، سپاه معاويه در آن شب در زير ضربات سپاه علي عليه السلام همچون سگ زوزه مي كشيد، به خاطر همين در تاريخ ، آن شب را (ليه الهرير) خوانده اند . شبي كه سخت ترين شب جنگ صفين بود و نزديك بود بساط حكومت معاويه و امويان برچيده شود.(3) در آن شب و روز كه هفتاد هزار نفر از افراد دولشكر كشته شدند(4) سپاهيان نخست به تير اندازي آغاز كردند تا تيرها تمام شد آن گاه به نيزه زدن پرداختند تا نيزه ها خرد شد آن گاه پاره اي از سپاهيان از اسبهاي خود به زير آمدند و پياده با نيام(غلاف) شمشير به سر و جان يكديگر كوفتند تا نيام شمشيرها خرد شد و سواران بر ركابها ايستاند و سپس با تيغهاي آخته و گرزهاي آهنين به جان هم افتادند و گوش جز غريو سپاهيان و صداي برخورد اهن با كاسه سرها و بر هم كوفتن دندانها نمي شنيد ... و سپاهيان چون درندگان يكديگر را مي دريدند.(5)
آري؛ علي عليه السلام در چنين شرايطي به نماز ايستاد . اگر انسانهاي معمولي در نبردي اين چنين حاضر باشند و پيوسته از جان خويش دفاع كنند باز هم آرامش خاطر ندارند . اما علي عليه السلام در اين شرايط دهشت انگيز، با قلبي آرام به نماز ايستاد و درس پاي بندي به نماز و اهميت آن را به جهانيان آموخت. (كتاب هزار و يك نكته درباره نماز حكايت 50)