حكايت 56
(در برخي از يادداشتهاي آيت الله العظمي مرعشي نجفي(ره) آمده است: هنگامي كه در قم سكونت كردم(1343ق)، صبحهادر حرم حضرت معصومه اقامه جماعت نمي شد و من تنها كسي بودم ه اين سنت را در آن جا رواج دادم و از شصت سال پيش به اين طرف، صبح زود و پيش از باز شدن درهاي حرم مطهر و زودتر از ديگران مي رفتم و منتظر مي ايستادم. اين انتظار گاهي يك ساعت قبل از طلوع فجر بود، تا خدام درها را باز كنند، زمستان و تابستان نداشت. در زمستانها، هنگامي كه برف همه جا را مي پوشاند، بيلچه اي كوچك به دست مي گرفتم و راه خود را به طرف صحن باز مي كردم تا خود را به حرم مطهر برسانم.
در آغاز خود به تنهايي نماز مي خواندم تا اين كه پس از مدتي يك نفر به من اقتدا كرد و پس از آن كم كم افراد ديگري اقتدا كردند و به اين ترتيب نماز جماعت را در حرم مطهر آغاز كردم و تا امروز كه شصت سال از آن تاريخ مي گذرد، ادامه دارد. آهسته آهسته ظهرها و شبها نيز اضافه شد و از آن پس روزي سه بار در مسجد بالا سر حضرت معصومه و صحن شريف نماز مي خواندم. (هزارو يك نكته درباره نماز حكايت241)