رَبَّنا إِنّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتي بِوادٍ غَيْرِ ذي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّاسِ تَهْوي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ

پروردگارا! من بعضي از فرزندانم را در سرزمين بي‏آب و علفي، در كنار خانه‏اي كه حرم توست، ساكن ساختم تا نماز را برپا دارند; تو دلهاي گروهي از مردم را متوجه آنها ساز; و از ثمرات به آنها روزي ده; شايد آنان شكر تو را بجاي آورند!

(ابراهيم - 37)